Większość drukarek 3D dostępnych na rynku wykorzystuje technologię FDM/FFF, czyli jako materiał stosuje termoplastyczny filament. Do jego produkcji używa się tworzyw sztucznych lub produktów pochodzenia naturalnego. Coraz większą popularnością cieszy się technologia SLA/ DLP, która bazuje na specjalnym rodzaju żywicy. Na czym polega ta metoda i jakie są jej największe zalety?
Na początku oczywiście trzeba wyposażyć się w żywicę przeznaczoną do wydruków trójwymiarowych. W większości drukarek materiał należy wlać do specjalnego kontenera (pojemnika). W sytuacji gdy nie zostanie wykorzystany w całości, wówczas trzeba go wlać z powrotem do opakowania. W trakcie nakładania kolejnych warstw, żywica jest naświetlana falami o długości od 385 do 420 nm, dzięki czemu zmienia swoją postać z płynnej na stałą. Największą zaletą tej metody jest wysoka precyzja wydruków, którą trudno osiągnąć używając drukarek pracujących w oparciu o technologię FDM/FFF. Użytkownicy muszą się jednak liczyć z nieco dłuższym czasem potrzebnym na wydrukowanie projektu, o czym można przeczytać na worldof3dprinters.com.
